Het is er al zo lang ik me kan herinneren. 's Avonds in bed zong ik al liedjes tot grote ergernis van mijn opa en oma, die dat helemaal niet konden waarderen. Mijn voormalig ouderlijk huis aan de Hoofdstraat had houten vloeren en alle geluid was beneden hoorbaar...
Beneden in de woonkamer stond een radio en er werd iedere avond wel geluisterd naar radio Luxemburg waar een Engelse disc-jocky vanaf een bepaald uur de (Engelse) hitjes uit de jaren '50 en '60 voorbij liet denderen. Toen is mijn interesse gewekt voor de pop-muziek. Van deze term was in die tijd geen sprake: het was lawaai, dat van slechte invloed was op de opgroeiende jeugd...!
In bed werden de goed in mijn gehoor liggende songs in een voor anderen onverstaanbare taal gezongen, want van het Engels werd geen woord begrepen. Een tot de verbeelding sprekende melodie was belangrijk, de rillingen moesten over je rug gaan en alle haartjes over je hele lijf rechtop. Dat is trouwens nu nog zo. De tekst is helemaal ondergeschikt aan de muziek en wordt later pas goed beluisterd... Het waren vooral de Beatles en de Shadows die mijn aandacht trokken. In een later stadium kwamen de Bee

Gees meer op de voorgrond.
Het heeft echter nog jaren geduurd voordat er bij ons in huis een grammofoon werd aangeschaft. Dat gebeurde pas rond 1967. (Ik was toen al 15 of 16 jaar!!).Voordien had ik al enige pogingen ondernomen om zo'n ding zelf in elkaar te prutsen: Het begon met een zelf uitgezaagde draaitafel, aangedreven door een oude fietsdynamo. De draaisnelheid was echter niet constant te krijgen, door het (steeds minder wordende) voltage

van de batterij. Het grootste probleem was echter het geluid. Ik had geen pickup-element en daarom gebruikte ik een dunne naald vastgezet in een kurk en deze zat weer vast in een soort hoorn (klankkastje). Ik had daarover gelezen in een of ander jeugdblad, want in die tijd was wel overal een zelf-bouw-pakket voor. Mijn eerste plaatje dat proefdraaide was "Love me do" van de Beatles. (Je hoort de melodie nu op de achtergrond.)
Toen deze poging uiteindelijk toch op niets uitliep (het plaatje werd alleen maar danig beschadigd), heeft mijn moeder ten lange laatste dan toch maar een pickup aangeschaft: zo'n grijs koffertje met een draaitafel met in het deksel een luidspreker. Dat was helemaal te gek....

In snel tempo volgden de single-tjes zich nu op en omstreeks 1968 werd ik al snel een grote Bee Gees - fan. Gelukkig vond mijn moeder deze muziek wel het beluisteren waard en ze werd dan ook mijn beste sponsor, want van de sporadische zondagscenten kon je amper plaatjes kopen.
In de loop van de tijd, maar vooral na ons trouwen, heeft de muziekverzameling een grote vlucht genomen.

FastCounter by bCentral